Strona główna ZWIK
Kontrast A- / A+
Jesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Suszarnia osadów

Suszarnia osadów ściekowych


Czym jest suszarnia osadów ściekowych

Suszarnia to nic innego, jak technologia pozwalająca na znaczne zmniejszenie masy i objętości osadów ściekowych, poprzez odparowanie wody, która zostaje w nich po procesie mechanicznego odwadniania.

Odwodnione osady ściekowe po dostarczaniu do suszarni, poddawane są procesowi suszenia gorącym powietrzem (o temp. 110-130°Celsjusza).

Produktem suszenia jest granulat o ziemistym, nieuciążliwym zapachu. Instalacja pracuje w podciśnieniu, co eliminuje problem wydostawania się „na zewnątrz” odorów. Przed uwolnieniem powietrza do środowiska zewnętrznego jest ono kierowane na dodatkowo zainstalowany biofiltr.

Suszenie nie ma nic wspólnego ze spalaniem. W czasie suszenia nie zmienia się skład chemiczny osadów, proces polega wyłącznie na odparowaniu wody i odprowadzaniu jej do kanalizacji sanitarnej.


Dlaczego potrzebujemy suszarni osadów ściekowych?

Na oczyszczalni ścieków „Południe” powstaje ponad 2000 t osadów rocznie a ich ilość systematycznie rośnie.

Zasadniczym problemem jest brak możliwości składowania osadu na terenie oczyszczalni. Skalę problemu potęguje fakt, że możliwości przekazania podmiotom zewnętrznym, odwodnionego na prasie taśmowej i poddanego higienizacji, osadu są w naszym rejonie bardzo ograniczone. Konieczne jest podjęcie konkretnych kroków, które ostatecznie rozwiążą problem gospodarki osadowej na terenie naszego Miasta, zwłaszcza teraz, gdy możliwe jest pozyskanie środków zewnętrznych na wsparcie realizacji inwestycji.

Osad powstający na oczyszczalni ścieków „Południe” może być wykorzystywany wyłącznie do uprawy roślin nie przeznaczonych do spożycia. Nowy Dwór Mazowiecki jest gminą miejską, a wymogi które należy spełnić w przypadku odbioru i wykorzystania osadów (zgodnie z Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 06 lutego 2015 r. w sprawie komunalnych osadów ściekowych), skutecznie odstraszają właścicieli gospodarstw rolnych. 

Od kilku lat osady z oczyszczalni „Południe” odbiera firma zewnętrzna wybierana w przetargu nieograniczonym- od lat jest to ta sama firma i choć nie mamy zastrzeżeń dotyczących jakości świadczonych usług, to sytuacja jest trudna do zaakceptowania i wymaga wprowadzenia zmian. Konieczne jest zapewnienie innych możliwości zagospodarowania osadów, aby to osiągnąć niezbędna jest ich przeróbka. Trudno nawet ocenić skutki finansowe i ekologiczne, gdyby w przetargu nie została złożona żadna oferta. Wymagałoby to podjęcia drastycznych kroków: transportu osadu do Warszawy bądź Ciechanowa (uzyskanie zgody odpowiednich organów na transport i przyjęcie osadów) bądź wywóz osadów na pobliskie wysypisko – pomimo zakazu jego składowania, co (o ile byłoby możliwe) wiązałoby się z ogromnymi karami finansowym. Koszty, które Spółka musiałaby ponieść w w/w sytuacji odbiłyby się znacznie na opłatach „za ścieki”. Koszty prowadzenia działalności Spółki byłyby całkowicie uzależnione od podmiotów obcych, które dyktowałyby ceny za odbiór osadów. Taka sytuacja jest niedopuszczalna. 

Najlepszym możliwym rozwiązaniem, kłopotów jakie obecnie stwarza gospodarka osadowa jest budowa suszarni osadów. Dzięki odparowaniu wody masa osadów zmniejszy się 5- krotnie. Jednak najważniejszym rezultatem suszenia są możliwości późniejszego wykorzystania produktu (wysuszonych do min. 90% s.m. osadów) nie tylko rolniczego ale również przemysłowego (w cementowniach, elektrociepłowniach).

Trudno przewidzieć skutki finansowe i ekologiczne w przypadku braku realizacji inwestycji, zwłaszcza w obliczu zmian legislacyjnych dotyczących zagospodarowania osadów (w niektórych europejskich krajach, wprowadzono już zakaz możliwości rolniczego wykorzystania osadów), bądź kłopotów ze znalezieniem odbiorcy osadów. Funkcjonowanie gospodarki osadowej byłoby uzależnione od podmiotów obcych, które wyraziłyby zgodę na przyjęcie i dalszą przeróbkę osadów w oczyszczalni ścieków Południe.

Problem zagospodarowania osadów ściekowych nie dotyka bezpośrednio mieszkańców. Działalność Spółki przebiega bez zakłóceń, nie ma kłopotów z odbiorem ścieków. Niewielu interesuje fakt, że w procesie oczyszczania powstają osady, które trzeba zagospodarować. Koszty rosną (w związku z rozwojem Miasta i coraz większa ilością powstających ścieków), a podmiotów, zainteresowanych odbiorem osadów odwodnionych brakuje. Problem jest ogromny przede wszystkim dlatego, że nie ma możliwości składowania osadów i konieczne jest ich systematyczne wywożenie.

Budowa suszarni osadów ściekowych pozwoli na ostateczne rozwiązanie problemu gospodarki osadowej. Zastosowana technologia sprawdzi się doskonale w przyszłości, nawet w przypadku zaostrzenia prawa, a przede wszystkim zapewni bezpieczeństwo prawidłowego przebiegu procesu oczyszczania ścieków. 


Na czym polega proces suszenia termicznego osadów ściekowych?

Ustabilizowane osady ściekowe z oczyszczalni ścieków „Południe” (które nie są uciążliwe zapachowo) po dowiezieniu na teren suszarni będą zrzucane do zbiornika magazynowego. Zbiornik wyposażony będzie w pokrywę samooczyszczenia, zamykaną przy spuście osadów (ograniczy to ewentualną emisję zanieczyszczeń). Odgazy ze zbiornika będą kierowane bezpośrednio na biofiltr. Zbiornik będzie wyposażony w ruchome dno (w postaci kilku przenośników śrubowych z regulowaną wydajnością), co umożliwi wzruszenie osadu i ułatwi jego transport do mieszalnika.

W mieszalniku osady będą mieszane z recyrkulowanym granulatem. Prędkość podawania odwodnionych osadów i granulatu do mieszalnika będzie w pełni zautomatyzowana i zmieniać się będzie wraz z wydajnością suszarni.

Wymieszany materiał będzie transportowany przenośnikiem ślimakowym na moduł podawczy, który będzie go rozprowadzać po całej szerokości taśmy w sposób ciągły i równomierny.

Suszenie osadów odbywać się będzie z wykorzystaniem energii cieplnej ze spalania gazu ziemnego, przez bezpośredni kontakt gorącego powietrza z osadem.

Powietrze o temp. od 1100C do ok. 1300C ( w zależności od zadanej temperatury) będzie przepływać przez osad z góry na dół usuwając wilgoć i tym samym dociskając osad do taśmy. Taki przepływ powietrza zapobiegać będzie pyleniu się wewnątrz suszarni.

Powietrze suszące będzie recyrkulowane tj. 90% wykorzystywanego w procesie suszenia powietrza nie będzie trafiać „na zewnątrz”. Kierowane ono będzie do kanału z zainstalowanym palnikiem. Podgrzane (przez palnik) powietrze recyrkulowane wraz ze spalinami (z palnika), trafi z powrotem do procesu suszenia. Recyrkulacja powietrza zminimalizuje straty ciepła.

Zaledwie 10% powietrza  wraz z nadmiarem wilgoci będzie odprowadzane przez skraplacz (skruber) do biofiltra.

Wewnątrz skraplacza znajdować się będą dysze rozpylające wodę technologiczną dzięki temu powietrze przepływające przez skraplacz schładzane będzie do ok. 400C. Ochłodzenie powietrza – odgazów powodować będzie kondensację pary wodnej (skroplenie) odprowadzonej z osadu w procesie jego suszenia (odgazy trafią do biofiltra).

Do schłodzenia odgazów i skroplenia pary wodnej konieczne będzie dostarczenie do skraplacza wody (ok. 14 m3/h). Chłodzenie odbywa się kosztem ciepła z parowania wody. W związku z tym konieczne będzie uzupełnianie jej ubytku (ok. 1m3/h). Woda „po skraplaczu” może zawierać zawiesiny. Aby je wyeliminować w pompowni będzie zainstalowany filtr samoczyszczący. Popłuczyny będą odprowadzane do kanalizacji.

Odgazy posuszarnicze schłodzone w skruberze będą wprowadzane do biofiltra, którego wydajność Q= 3200m3/h pozwala na redukcję odorów ≥ 95%. Proces przebiegający w biofiltrze polega na przetwarzaniu uciążliwych zapachowo substancji gazowych na gazy bez zapachu w materiale filtracyjnym zaszczepionym mikroorganizmami. Taki sposób biologicznego oczyszczania nie generuje żadnych dodatkowych zanieczyszczeń.

Wysuszony osad będzie miał formę granulatu, który po schłodzeniu (na końcu taśmy) do temperatury nie przekraczającej 500C. trafiać będzie do modułu wyładowczego a następnie do komory rozdziału. W komorze rozdziału część granulatu będzie recyrkulowana i trafi do mieszalnika, natomiast nadmiar transportowany będzie na przyczepę i przekazywany potencjalnym odbiorcom. 

 


Dlaczego suszarnia termiczna, a nie tańsza solarna?

Pierwszą kwestią uniemożliwiająca budowę suszarni solarnej jest brak działki, na której mogłaby powstać inwestycja. Działka, na której zdecydowano się zlokalizować inwestycje, nie spełnia kryteriów wymaganych przy budowie hal suszarni solarnych – bo nie byłaby to jedna hala. Na budowę obiektu nie pozwala również obecne uzbrojenie działki. Możliwości zakupu innej działki są mocno ograniczone nie tylko ze względu na koszty ale również ze względu na brak dogodnej lokalizacji, zgodnej z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego.

Ogromne znaczenie przy wyborze realizowanego wariantu miała technologia. W naszych warunkach klimatycznych proces suszenia zachodzi głównie w okresie letnim. W okresie jesienno- zimowym osad gnije, a wiosną jego „wzruszenie” może powodować wydzielanie odoru - procesu słonecznego suszenia nie można zhermetyzować i skierować „odgazów” na biofiltr. Nie możemy pozwolić sobie na budowę instalacji, która mogłaby niekorzystnie wpływać na mieszkańców.

Budowa suszarni osadów służyć ma ochronie środowiska i poprawie jakości życia mieszkańców. Nie ma możliwości realizacji inwestycji, która mogłaby być uciążliwa zapachowo.

W przypadku budowy suszarni solarnej ponownie pojawia się problem związany z koniecznością magazynowania osadu w okresie jesienno- zimowym (kiedy znacząco spada wydajność suszarni solarnych).

Do wyboru wariantu polegającego na budowie suszarni termicznej skłania również niezadawalający stopień wysuszenia osadów ściekowych w suszarniach solarnych - zawartość suchej masy, średnio w ciągu roku ok. 75%. Osady o takim stopniu wysuszenia można wykorzystywać wyłącznie przyrodniczo/ rolniczo.
W przypadku naszego Miasta suszarnia solarna nie rozwiązuje kłopotów ze znalezieniem odbiorców wysuszonego osadu. Inwestycja pozwoli jedynie na zmniejszenie jego masy ale nie pozwoli na zmianę możliwości wykorzystania osadów, które należy postrzegać nie jako odpad i zagrożenie ale jako surowiec, który z powodzeniem może być wykorzystywany przemysłowo i rolniczo. 


Lokalizacja suszarni osadów.

 

Suszarnia wraz z infrastrukturą towarzysząca zlokalizowana została na terenie działki 104/3 przy ul. Przemysłowej (w bezpośrednim sąsiedztwie Zakładu Energetyki Cieplnej Sp. z o.o.). Na działce o powierzchni 0,74 ha zaplanowano budowę następujących obiektów:

Magazyn osadu    - pow. 240 m2   
Budynek suszarni osadu   - pow. 312 m
Zbiornik osadów dowożonych    - pow. 57,4 m2
Pompownia wody chłodzącej    - pow. 24 m2   
Chłodnia wentylatorowa    - pow. 3,3 m 
Waga samochodowa    - pow. 58 m   
Place manewrowe:   - pow. ok. 2294 m2

 

Teren przewidziany pod budowę suszarni znajduje się na działce 104/3 oddalonej od terenu istniejącej oczyszczalni ścieków ok. 2,5 km.

Lokalizacja suszarni na w/w działce jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowy Dwór Mazowiecki (Uchwała nr XIV/154/03 Rady Miejskiej w Nowym Dworze Mazowiecki z dnia 29 grudnia 2003r.).Tereny, na których planuje się realizację inwestycji zakwalifikowane są „jako tereny produkcyjno-przemysłowe, drobnej wytwórczości, przetwórstwa, magazynów, składów…”.

Nowy Dwór Mazowiecki jest gminą miejską, nie ma możliwości zlokalizowania inwestycji w innym miejscu,
niż dzielnica „przemysłowa”. Usytuowanie suszarni musi być zgodne z miejskim planem zagospodarowania przestrzennego, warunek ten spełnia działka sąsiadująca z terenem ZEC Sp. z o.o.

Nie ma możliwości realizacji inwestycji na terenie, na którym znajduje się oczyszczalnia ścieków „Południe”. Teren ten jest niewielki i bardzo specyficzny, znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie jednego z najbardziej zaludnionych osiedli i jest już maksymalnie zagospodarowany.

Docierają do nas informację, w których sugerowano, że wywożone osady (określone m.in. jako „szlam ściekowy”) będą uciążliwe zapachowo. Informujemy, że ustabilizowane tlenowo osady nie wydzielają nieprzyjemnych zapachów (mieszkańcy Osiedla Młodych nie skarżą się na funkcjonowanie oczyszczalni ścieków, podobnie jak pracownicy Spółki- budynek administracyjny znajduje się na terenie oczyszczalni), co więcej cały czas są wywożone z terenu oczyszczalni. Wywóz odbywa się 2x dziennie i nie jest uciążliwy, nie powoduje żadnych utrudnień czy niedogodności dla mieszkańców. Jest niezauważalny.

Trasa po której poruszać się będą (1-3 x na dobę – a więc z taką samą częstotliwością, jak obecnie) „cysterny” z ustabilizowanym osadem–nieuciążliwym zapachowo, została zaplanowana zgodnie z mapą poniżej (trasa przejazdów zaznaczona jest na żółto).

 

 



Procedura OOŚ

ul. Gen. Berlinga 100
05-101 Nowy Dwór Mazowiecki
REGON: 017441290
NIP: 531-000-49-28

tel: (48 22) 775 73 38
fax: (48 22) 775 73 28
biuro@zwik.nowydwormaz.pl
www.zwikndm.pl

Wpis do KRS Nr 0000117313 Sąd Rejonowy
dla m. st. Warszawy w Warszawie XIV Wydział
Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego.
Wysokość kapitału zakładowego: 28 268 088,75 PLN

 

Konto: PEKAO S.A. I O/ Nowy Dwór Mazowiecki Nr 91 1240 3480 1111 0000 4268 4040 lub  BGŻ BNP PARIBAS S.A O/Nowy Dwór Mazowiecki Nr 36 2030 0045 1110 0000 0183 0720


Aktualności

• Komunikaty
• Przedsięwzięcia
• Suszarnia osadów
• Godziny pracy

O nas

• Historia
• Zarząd
• Struktura organizacyjna
• Polityka prywatności

Przetargi

• Regulamin Zamówień Sektorowych
• Przetargi aktualne
• Przetargi zakończone

Oferta

• Regulamin
• Taryfy
• Cennik usług
• Jak się przyłączyć
• Dokumenty do pobrania

Eksploatacja

• Ujęcia wody
• Jakość wody
• Sieć wodociągowa
• Sieć kanalizacyjna
• Oczyszczalnia ścieków "Południe"

Fundusz Spójności

• Kalendarium Projektu
• Postępy
• Przetargi Aktualne
• Przetargi Zakończone
• Przetargi Unieważnione
• Regulaminy i Procedury
• O Funduszu Spójności
• Konkursy

Kontakt



Copyright © 2017, Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o.

Wykonanie 
Kompleksowa opieka it, projektowanie serwisów www, hosting, domeny, bannery reklamowe, poligrafia